POWIEŚĆ  Z  SZUFLADY

Powieść wydana została pośmiertnie przez wnuka autorki – pisarza Edmunda de Waal (autor m.in. powieści „Zając o bursztynowych oczach”). Rękopis przeleżał w archiwum rodzinnym wiele lat, a fabuła powieści nawiązuje do przeżyć samej autorki przemieszczającej się w ciągu życia przez Austrię, Szwajcarię, Francję i Anglię, znającej więc świetnie odczucia jak i realia emigrantów, ale też rozterki czy bolesne  rozczarowania powrotami do ojczystego kraju. Akcja dotyczy lat powojennych Wiednia, kiedy to jeszcze dotykały kraj jak i stolicę bieda, zniszczenia i stagnacja pod zarządem krajów okupujących (do 1955 r.).

Bohaterowie powieści to wracający do Wiednia żydowski naukowiec, który opuszcza Stany Zjednoczone i rodzinę, bogaty Grek szukający łatwych zysków, młoda Amerykanka, która zna Wiedeń tylko z opowiadań matki, jest też młody książę – utracjusz, polujący na bogaty ożenek. Ich losy splatają się w sytuacjach, kiedy każdy z nich stara się odnaleźć w powojennej rzeczywistości.

Głosy recenzentów: „Ta powieść to niezwykle nastrojowa historia powojennego Wiednia, a także rozkładu austriackiej arystokracji i inteligencji”, „Elisabeth de Waal znakomicie obrazuje kruchość miasta próbującego odrodzić się na niepewnych fundametach”.

Elisabeth de Waal (1899 – 1991), ur. w Wiedniu, autorka pięciu niepublikowanych za jej życia powieści (trzy w języku angielskim, dwie w niemieckim), dziennikarka, poliglotka.

Elisabeth de Waal – „Powroty”, tł. Agnieszka Wyszogrodzka- Gaik,

Wyd. WAB, Warszawa 2015                                                                                                   

                                                           Poleca: Barbara Solarska