SEKRETARKA PIŁSUDSKIEGO

Kazimiera Iłłakowiczówna – trochę już zapomniana, ale przed wojną popularna i doceniana przez krytyków i literatów takich jak Jarosław Iwaszkiewicz, Stefan Żeromski, Maria Dąbrowska i innych. Ale zapamiętana została przede wszystkim jako sekretarka Józefa Piłsudskiego (w latach 1926-1935 ) oraz urzędniczka ministerialna, co poczytywała sobie za wielki zaszczyt. To był też powód, dla którego po II wojnie światowej po powrocie z Rumunii, nie znalazła w Polsce Ludowej uznania, ani też możliwości pracy. Żyła bardzo samotnie, bardzo skromnie, bez własnego, samodzielnego mieszkania. Pod konie życia utraciła wzrok i musiała korzystać z pomocy zaprzyjaźnionych osób.

Autorka opisuje jej życie począwszy od sierocego dzieciństwa, poprzez kolejne perypetie, ukazując przy tym kontrowersyjny sposób bycia, stosunek do państwa, do świata, a także jej samotność. Była nie tylko poetką, pisała dramaty jak i utwory dla dzieci, tłumaczyła. Jej tłumaczenie „Anny Kareniny” Lwa Tołstoja uważane jest za jedno z najlepszych. Tłumaczyła też z angielskiego, niemieckiego, rumuńskiego i węgierskiego. Ciekawe, interesujące życie. Ciekawostką jest, że była wnuczką Tomasza Zana – przyjaciela A. Mickiewicza, co trzymała w wielkiej tajemnicy prawie przez całe życie, a dlaczego?

Odsyłam do lektury.

Joanna Kuciel-Frydryszak – urodzona we Wrocławiu, po ukończone filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim, dziennikarka i pisarka. Jej powieści to „Słonimski. Heretyk na ambonie”, „Służące do wszystkiego”, „Chłopki”(nominacja do Nagrody Nike).

Joanna Kuciel-Frydryszak, „Iłła. Opowieść o Kazimierze Iłłakowiczównie”, Wydawnictwo „Marginesy”, 2017.

                                                          poleca Barbara Solarska

-------------------------------------- LEKTURA POLECANA 75 -----------------------------------------