Wielkanocna Wyspa

Mówi się, że Wyspa Wielkanocna jest jednym z najbardziej osamotnionych miejsc na świecie. Ta maleńka wysepka, oddalona o 2000 kilometrów od najbliższej sąsiadującej z nią wyspy i z górą dwa razy tyle od większego lądu, skłania do postawienia wielu pytań. Skąd przybyli jej pierwsi mieszkańcy? Jak zdołali odnaleźć wyspę? W jakim celu i w jaki sposób zbudowali ponad 600 ogromnych posagów - czy tylko po to, aby większość z nich zburzyć?

Pierwszymi Europejczykami, którzy postawili stopę na wyspie byli holenderscy żeglarze. Przybyli tu w niedzielę wielkanocną 1722 roku. Nadali wyspie nazwę, a ich admirał zanotował, że jego zdaniem wyspiarze należą do dwóch różnych ras. Zapisał też, że tubylcy zdają się czcić ogromne posągi wyrzeźbione z kamienia. W 1770 roku grupa Hiszpanów z Peru powtórnie odkryła Wyspę Wielkanocną, której ludność liczyła w tym czasie 3000 osób. Zaledwie cztery lata później, podczas swej drugiej wyprawy badawczej po Oceanie Spokojnym, kapitan James Cook stwierdził, że wyspę zamieszkuje około 600-700 mężczyzn i tylko 30 kobiet. A TERAZ MY wybieramy się na tę wyspę z p. Emanuelem Famulokiem, we wtorek 8-go kwietnia. Startujemy o 17:00 w Urzędzie Miejskim.

WW-mapy 02 WW-tubylcy

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

©2020 Pszczyński Uniwersytet Trzeciego Wieku